Isolde — Kamer Dertien: Stap binnen in een magische wereld
Ontdek het donkere, magisch-realistische verhaal van Isolde, een jong meisje in het 18e-eeuwse Gent, wiens nieuwsgierigheid haar leidt naar een groots geheim. Laat je meeslepen door een verhaal vol mysterie, humor en onvergetelijke personages. Welkom in haar wereld.
Het verhaal van Isolde
Gent, 1798.
Isolde is bijna negen en groeit op in ’t Snotterkens, het Sint-Agathaweeshuis. Tussen de nonnen, paters, strenge regels, kattenkwaad en kommen grijze pap weet ze zich behoorlijk goed staande te houden.
Ze is slim, koppig en nieuwsgierig — soms net iets te nieuwsgierig.
Al jaren draagt Isolde een oude sleutel bij zich, maar niemand weet op welke deur hij past. Wanneer vreemde tekens opduiken, gangen niet meer lijken te lopen zoals ze zouden moeten en er steeds meer dingen gebeuren die niet zomaar te verklaren zijn, krijgt haar nieuwsgierigheid de overhand.
Samen met de andere kinderen begint ze te zoeken. Wat eerst klein en onschuldig lijkt, groeit langzaam uit tot een mysterie dat hen steeds verder voert naar plekken waar ze eigenlijk helemaal niet horen te komen en dan is er nog die ene kamer waar niemand graag over praat.
Kamer Dertien.
Isolde — Kamer Dertien is een donker, magisch-realistisch avontuur vol vriendschap, kattenkwaad, vlaamse humor, oude geheimen en een wereld waarin niet alles is wat het lijkt.
Want sommige deuren blijven tenslotte niet voor niets gesloten.
Een persoonlijk tintje in elk hoofdstuk
Wat dit boek bijzonder maakt, is dat er ook een stukje van mijn eigen jeugd in verborgen zit. Bepaalde gevoelens, herinneringen en kleine trekken van mensen die ik gekend heb, vonden hun weg naar het verhaal. Ook familieleden en vrienden vormden hier en daar een inspiratiebron voor personages of momenten, al blijft Isolde natuurlijk volledig haar eigen wereld. Het boek combineert historische sfeer, Vlaamse humor, kinderlijke onbevangenheid en donkere magie. Onder het mysterie gaat het ook over vriendschap, verlies, familie, moed en de dunne grens tussen wat echt is en wat misschien toch niet.
Voor wie is Isolde?
Isolde — Kamer Dertien zal vooral lezers aanspreken die houden van een verhaal met een herkenbare Vlaamse sfeer en taal. Het boek is geschreven in Belgisch-Nederlands, met Vlaamse uitdrukkingen, zinswendingen en dialogen die bewust niet vernederlandst zijn. Dat geeft het verhaal een eigen stem en maakt het bijzonder herkenbaar voor Vlaamse lezers.
Tegelijk is Isolde een verhaal voor jong en oud. Wie houdt van mysterie, magie, humor, historische sfeer en sterke personages kan zich erin verliezen, ook buiten Vlaanderen. De Vlaamse taal en achtergrond zijn geen versiering, maar een deel van de identiteit van het boek.
ISBN: 9789465542843
Duik in de wereld van Isolde
Ik wil vooral dat lezers even helemaal verdwijnen in de wereld van Isolde. Dat ze het gevoel krijgen dat ze zelf door het weeshuis lopen, samen met de kinderen kattenkwaad uithalen en nieuwsgierig worden naar wat er achter iedere deur verborgen kan zitten.
Isolde mag spannend en soms donker zijn, maar er moet ook ruimte blijven voor humor, warmte en verwondering. Ik wil dat lezers kunnen lachen met de kinderen, meevoelen met hun vriendschap en op andere momenten echt geraakt worden door wat ze meemaken.
Wanneer het boek uit is, hoop ik vooral dat Isolde en haar wereld nog een tijdje bij de lezer blijven hangen — alsof je afscheid hebt genomen van personages die je onderweg een beetje hebt leren kennen. Binnenkort overal verkrijgbaar — nu al beschikbaar in mijn eigen boekenshop!
Wist je dat...?
Wist je dat… de cover van Isolde — Kamer Dertien een stukje van mijzelf draagt?
Voor het gezicht van Isolde stond ik zelf een beetje model. Mijn eigen gelaat vormde de inspiratie voor het meisje dat uiteindelijk op de cover verscheen. Natuurlijk werd ze daarna helemaal omgevormd tot Isolde: wat ouder, mysterieuzer en helemaal passend bij de sfeer van het verhaal.
Wist je dat… ’t Snotterkens gebaseerd is op een wereld vol strenge regels en kattenkwaad?
Ik wilde geen stil, braaf weeshuis schrijven. In ’t Snotterkens wordt gelachen, gesmokkeld, gefluisterd en soms heel creatief omgegaan met wat wel en niet mag.
Wist je dat… zelfs de grijze pap belangrijk werd?
Die grijze pap begon als een klein detail, maar groeide uit tot zo’n typisch stukje van het dagelijkse leven in ’t Snotterkens. Het zegt eigenlijk veel over de sfeer van het boek: soms sober en streng, maar altijd met humor vlak om de hoek.
Wist je dat… de oude sleutel een van de eerste echte geheimen van het verhaal is?
Isolde draagt hem al jaren bij zich zonder te weten waar hij op past. Meer ga ik daar natuurlijk niet over verklappen.
Wist je dat… de kinderen bewust Vlaams praten?
De vertelling is geschreven in verzorgd Belgisch Nederlands, maar de kinderen mogen klinken zoals kinderen uit Vlaanderen klinken: met ge, gij, da, ni en af en toe wat lekker platte praat. Net dat maakt hun stemmen zo levendig.
Wist je dat… de kaart vooraan in Isolde — Kamer Dertien ook een stukje van mijn eigen jeugd draagt?
Ik ben zelf een kind van Gent en Kerkbrugge en ik heb er ook gewoond. Die omgeving zit dus niet toevallig in het verhaal. Op de kaart duiken plaatsen op die voor mij vertrouwd zijn: Gent, Kerkbrugge, Langerbrugge, de Vaart en de wegen daartussen. Daarom voelde het extra mooi om net die streek een plaats te geven in Isoldes wereld.
Wie Kerkbrugge kent — en er als kind opgroeide ergens tussen pakweg 1975 en 1985 — zal misschien nog meer herkennen. Niet alleen plekjes, maar mogelijk zelfs een bepaald personage.
