Isolde — Kamer Dertien: Stap binnen in een magische wereld

Ontdek het donkere, magisch-realistische verhaal van Isolde, een jong meisje in het 18e-eeuwse Gent, wiens nieuwsgierigheid haar leidt naar een groots geheim. Laat je meeslepen door een verhaal vol mysterie, humor en onvergetelijke personages. Welkom in haar wereld.

Het verhaal van Isolde

Isolde — Kamer Dertien is een donker, magisch-realistisch verhaal dat zich afspeelt in Gent in 1798. Centraal staat Isolde, een slim, koppig en nieuwsgierig meisje van bijna negen dat opgroeit in het weeshuis St-Agatha. Wanneer vreemde gebeurtenissen, een mysterieuze sleutel en een kamer waar niemand graag over praat haar pad kruisen, raakt ze verwikkeld in een geheim dat steeds groter wordt.

Een persoonlijk tintje in elk hoofdstuk

Wat dit boek bijzonder maakt, is dat er ook een stukje van mijn eigen jeugd in verborgen zit. Bepaalde gevoelens, herinneringen en kleine trekken van mensen die ik gekend heb, vonden hun weg naar het verhaal. Ook familieleden en vrienden vormden hier en daar een inspiratiebron voor personages of momenten, al blijft Isolde natuurlijk volledig haar eigen wereld. Het boek combineert historische sfeer, Vlaamse humor, kinderlijke onbevangenheid en donkere magie. Onder het mysterie gaat het ook over vriendschap, verlies, familie, moed en de dunne grens tussen wat echt is en wat misschien toch niet.

Voor wie is Isolde?

Isolde — Kamer Dertien zal vooral lezers aanspreken die houden van een verhaal met een herkenbare Vlaamse sfeer en taal. Het boek is geschreven in Belgisch-Nederlands, met Vlaamse uitdrukkingen, zinswendingen en dialogen die bewust niet vernederlandst zijn. Dat geeft het verhaal een eigen stem en maakt het bijzonder herkenbaar voor Vlaamse lezers.

Tegelijk is Isolde een verhaal voor jong en oud. Wie houdt van mysterie, magie, humor, historische sfeer en sterke personages kan zich erin verliezen, ook buiten Vlaanderen. De Vlaamse taal en achtergrond zijn geen versiering, maar een deel van de identiteit van het boek.

Duik in de wereld van Isolde

Ik wil vooral dat lezers even helemaal verdwijnen in de wereld van Isolde. Dat ze het gevoel krijgen dat ze zelf door het weeshuis lopen, samen met de kinderen kattenkwaad uithalen en nieuwsgierig worden naar wat er achter iedere deur verborgen kan zitten.

Isolde mag spannend en soms donker zijn, maar er moet ook ruimte blijven voor humor, warmte en verwondering. Ik wil dat lezers kunnen lachen met de kinderen, meevoelen met hun vriendschap en op andere momenten echt geraakt worden door wat ze meemaken.

Wanneer het boek uit is, hoop ik vooral dat Isolde en haar wereld nog een tijdje bij de lezer blijven hangen — alsof je afscheid hebt genomen van personages die je onderweg een beetje hebt leren kennen.